Zachtlopertje…

Donderdagavond als ik thuis kom, krijg ik als eerste te horen, dat Eugene heeft gebeld.
Hij wil graag een afspraak maken om eens samen te gaan lopen. Even later op mijn weblog een bericht van Carla, of ik de dag erna al meega? Dat is wel erg snel! Daar had ik nou ook niet op gerekend! Maar wel leuk natuurlijk, en aangezien ik een keer niet weg hoef op vrijdagavond, gelijk de uitnodiging aangenomen.

De dag erna eerst Eugene ophalen en dan op naar Carla. Voordat we beginnen krijg ik van beide complimenten, over hoe ik bezig ben! Ik hoop dat de verwachtingen niet te hoog gespannen zijn, want dan worden ze teleurgesteld! Ik heb ze dan ook nog wel even herinnert aan de naam van mijn weblog. Die heb ik niet voor niets gekozen! Het eerste kwartier loop ik in mijn enthousiasme een tikkeltje te hard. Mijn hartslag zit dan ook al snel rond de 185. En dat is, ook voor mij, hoog! Mijn tempo moet wel omlaag. Eigenlijk wil ik me niet laten kennen, maar jah harder lopen is ook geen mogelijkheid. Ben ik nou te ongeduldig? Praten is dan ook al snel geen mogelijkheid meer. Dit in tegensteling tot Eugene en Carla, die het uiteraard, een stuk makkelijker hebben. Voor hun is dit tempo konderspel! Ze kletsen er dan ook lustig op los. Gezellig is het in ieder geval wel!

Om in m’n eigen tempo te kunnen lopen laat ik ze een stukje gaan. Maar ondanks het lagere tempo wil mijn hartslag niet echt zakken. Pas weer een kwartier later gaat hij omlaag naar de “normalere” 175. Direct daarna hebben we een iets hoger gelegen spoorwegovergang, dan merk ik dat de heuveltraining van afgelopen dinsdag met toch ook nog parten speelt. Mijn benen beginnen te protesteren en ik kom met moeite over het heuveltje. Hierdoor schiet mijn hartslag weer omhoog. Om vervolgens niet meer naar beneden te komen. Inmiddels heb ik het ook aardig warm en krijg een hele droge keel. Misschien toch een beetje te weinig gedronken vandaag? Het is natuurlijk ook niet echt koud. En ik sta niet bekend als een enorme drinker! Gelukkig roept Carla dat we er bijna zijn. Nog even volhouden dus! Een paar minuten later kijk ik toch maar eens op mijn hartslagmeter, al 38 minuten gelopen. Meer heb ik nog niet gelopen… Nog maar even volhouden dus. Even later zie ik Eugene en Carla ineens versnellen. Eindelijk het eindpunt is in zicht. Met heel veel moeite weet ik in de laatste 30 meter ook nog iets te versnellen. Dan lekker even rekken en op naar een flesje sportdrank. Gezellig nakletsend verstrijkt de tijd erg snel en voordat ik er erg in heb is het tijd om te gaan. De volgende morgen moet ik errug vroeg op! Later zie ik in de weblog van Carla dat we 5,48 km hebben gelopen. Dat heb ik gelopen in 41 minuten, Carla en Eugene iets sneller. Valt me niet helemaal tegen…

Carla en Eugene, hartstikke leuk dat ik met jullie mee mocht lopen. En echt helemaal super dat jullie het kunnen opbrengen om jullie tempo aan te passen en er ondertussen toch een leuke en gezellig training van te maken. Bedankt!!!

Toen ik vanmorgen wakker werd voelde ik me 20 jaar ouder dan gisteren. En toen ging het al niet soepel. Allebei mijn benen stijf en gigantische spierpijnen. En ik moet vandaag op de fiets naar het werk! Vooral de kuiten en de bovenbenen hebben het moeilijk. Gelukkig weet ik waar het vandaan komt!

Afgelopen dinsdag heuveltraining gedaan met de run2day runners. Jeroen had een steile helling uitgekozen, waar we steeds ongeveer 60 meter tegenop moetsen sprinten.

Dat op zich vond ik al zwaar! Maar met mijn zwakke knietjes zijn heuvels altijd al een probleem geweest. Ik nam me dus voor om het rustig aan te doen. Maar dat viel tegen. We werden ingedeeld in groepjes van 3, die dus tegelijk moesten en samen de finisch moesten bereiken. Erg leuk en ook nog eens erg motiverend. Maar wel gevaarlijk!
Eerst een serie van 8 keer omhoog met een redelijk tempo (ongeveer 26 seconden). En in dribbelpas weer naar beneden. Daarna 3 minuten pauze en op naar de 2e serie die iets sneller moest. Nu kwamen we uit op ongeveer 23 seconden. Ondertussen voelde ik mijn linker knie aardig protesteren. Na overleg met Jeroen besloten om niet meer heuvelafwaarts te dribbelen maar rustig te lopen. Hierdoor was de rest van de groep eerder beneden en moest direct weer starten. Ik liep dan weer mee naar boven van waar ik gebleven was. Zo had ik een kortere sprint naar boven en een rustige afdaling. Hiermee ging het een stuk beter. Niet dat het echt makkelijk ging, maar jah dan zou natuurlijk ook niet leuk zijn! De laatse serie van 8 moest nog sneller! En tot mijn verbazing is dat ook nog gelukt. Iedere keer rond de 20 a 21 seconden, behalve de laatste die hebben we in 19 seconden gedaan! We dachten dat dit alles was dus hebben nog even alles gegeven. Helaas bleek dat Jeroen daarna nog een paar leuke rondjes had uitgezet, die we ook nog even moesten lopen. Daarna was ik echt helemaal op. Na nog even uitlopen konden we eindelijk terug naar de auto. Het duurde toen ik op bed lag heel erg lang voordat ik in slaap was. De adrenaline wilde niet tot rust komen. Al met al weer een zware, maar erg leuke training.

Huiswerk zit er weer op voor deze week. En het ging weer lekker!
Donderdag 4×5 minuten met wandelpauzes van een minuut en vandaag een duurloop van 30 minuten. En het is gelukt!
Vandaag is mijn moeder op de fiets meegereden, zodat ik tenminste enig idee had van snelheid en afstand. Wat dat betreft zou ik heel graag een hartslagmeter willen hebben die dat allemaal laat zien. Of zo’n nikesetje in combinatie met een iPod. Maar jah, het is allemaal zo duur! Misschien een keer als ik wat langer loop…of voor mijn verjaardag volgend jaar…

Maar ach, lopen met m’n moeder ernaast op de fiets, is ook best wel gezellig. En een leuke afleiding. De route die ik vandaag heb gelopen is in totaal 5,2 kilometer. De bedoeling is om deze vaker te gaan lopen, zodat ik de vooruitgang een beetje kan meten. Vandaag heb ik in het half uur 4,1 kilometer gelopen. In het begin liep ik bijna 8,5 kilometer per uur, later zakte dat naar de 7,5. Toch iets sneller dan de 1/10de marathon in 33 minuten, enkele weken geleden. Ik ben dus helemaal tevreden. Het lopen ging lekker, en mijn snelheid is al iets verbeterd.

Carla en Eugene, pas maar op, ik kom eraan!!!

Met weer een zeer voldaan gevoel kom ik gisteravond thuis, na weer een zware training met de loopgroep. De groep is deze keer bijna compleet. Hierdoor is het gezellig druk en wordt er heel wat afgekakeld. Zoals gebruikelijk staat er weer intervaltraining op het programma. Vandaag 5 of 6 keer 3 minuten hardlopen, dan een wandelpauze van 1 minuut, dan 30 seconden hardlopen gevolgd door 2 minuten pauze. Uiteraard besluit Jeroen om het 6 keer te doen. En geen 5 keer. Maar eerst vooraf loopscholing. De meest vreemde stappen en sprongen moesten weer gemaakt worden. Erg lastig maar ook erg leuk om te zien! Het weer werkt redelijk mee en voor ik het in de gaten heb, is het al half 10 en wordt het toch wel erg donker in het bos. Nog even uitlopen en dan naar de auto. Heel even nakletsen en dan op naar huis voor een verfrissende douche. 

Het trainen met de loopgroep bevalt me erg goed. Ik ben dan ook erg blij dat ik het gedaan heb. Na iedere training kom ik met een supergevoel thuis. Gisteren heb ik ook mijn schema ontvangen voor de komende drie weken. Dus geen excuses meer om niet te gaan trainen, zoals de laatste twee weken. Toen kwam ik niet verder dan de intervaltraining en nog een keer voor mezelf lopen. Vanaf deze week weer lekker 3 keer in de week lopen. Voor dit weekend staat er gelijk een duurloop van 30 minuten gepland. Dat wordt nog even slikken denk ik. Voor mijn gevoel is de conditie in de laatste drie weken er wel iets op achteruit gegaan! Maar we zullen zien. Ik ga ervoor. Gewon rustig aan lopen en zien waar we uitkomen.

Ondertussen begin ik ook de resultaten te merken van het hardlopen. Ik begin langzaam iets af te vallen en alles begint strakker te worden. Behalve mijn broeken, die zitten nu een stuk wijder! Was ik na de eerste training van start to run de hele dag op, nu ben ik al redelijk snel hersteld en kijk alweer uitnaar de volgende training. Ook mijn conditie is al een stuk verbeterd en ik voel me ook geestelijk veel lekkerder. Kortom het gaat SUPER!!!  :cool: 

Gisteravond weer met de loopgroep getraind:

Tijdens het omkleden gluur ik nog even kort naar buiten. De regen komt met bakken de lucht uit en ik zie regelmatig een blikemschicht voorbij komen. Niet echt ideaal weer om te gaan lopen. Het is wel erg verleidelijk om thuis te blijven en lekker op de bank te gaan hangen! Terwijl de hagelstenen me om m’n oren vliegen, sprint ik naar de auto. Verderop begint het alweer licht te worden, dus ik ga (vol goede moed) naar Wageningen.

Daar aangekomen blijkt dat er toch wat mensen de verleiding niet konden weerstaan. We zijn maar met elf lopers. Omdat het weer begint te onweren schuilen we nog even in de auto’s, waarna we uiteindelijk toch gaan lopen. De warming-up bestaat uit 10 minuten warmlopen gevolgd door loopscholing en diverse versnellingen. De kern van vanavond is 5 x 1,5 minuut hardlopen, daarna 5 x 1 minuut hardlopen en als laatste 5 x 40 seconden hardlopen. Dit alles afgewisseld met steeds 1 minuut wandelen. Tussen de series door zijn er extra wandelminuten. Het is de bedoeling dat het tempo iedere serie hoger ligt. Vooral bij de laatste serie kan ik een lekker tempo aanhouden. Het lopen gaat dan ook ineens soepeler dan daarvoor. Ondanks de regen (of misschien wel juist hierdoor) heb ik echt een supervoldaan gevoel, als ik eenmaal weer thuis ben.  :grin: 

Pfff, wat een weekend. Vandaag eindelijke even rust en tijd om mijn log bij te werken. Vandaag dan ook niet gelopen. Vrijdag tussendoor nog wel even. Nou ja even? Dat was de bedoeling… Omdat het zo warm was, de honden thuis gelaten en alleen vertrokken richting bos. Aangezien ik deze keer niet gebonden ben aan het losloopgebied eindelijk weer eens een andere kant op. Het bos daar is schitterend, wel een beetje heuvelachtig maar ook weer niet te.

Omdat ik nog geen nieuw schema heb, weet ik niet wat ik zal gaan lopen. Ook de week rust hiervoor, maakt het voor mij wat extra onzeker. Ik heb nog nooit gelopen zonder schema en een wat verloren, doelloos gevoel overvalt me. Dat doet mijn motivatie geen goed. Dan maar een uitgebreide warming-up met enkele steigerungen. Na nog een serie van statische rekoefeningen begin ik met lopen. Ik besluit gewoon te gaan lopen tot ik vermoeid begin te raken, en dan nog 2 minuten door te lopen voor ik stop. Ondanks de warmte gaat het lekker. Zweten doe ik altijd wel maar vandaag nog wat extra, lijkt het. Gelukkig heb ik twee kleine flesjes water meegenomen zodat ik mijn keel even kan smeren. En dat is wel nodig ook. Door de wartmte en droogte is het erg stoffig en het zand erg mul. Ik hoop dat ik dinsdag een nieuw schema krijg. Want zonder een schema, om me aan vast te klampen, voel ik me toch enigszins verloren…

Om wat wandelaars te ontwijken neem ik een andere route dan gepland, waardoor ik dus ook prompt de weg kwijtraak. Dit gedeelte van het bos bestaat uit heel veel mooie, maar op elkaar lijkende paden die alleen allemaal een iets andere kant oplopen. Ook gebeurd het regelmatig dat het pad ineens een andere kant opdraait waardoor mijn richtingsgevoel me in de steek laat. Binnen no-time ben ik dus hopeloos verdwaald. En zonder mijn twee loopmaatjes voel ik me toch enigszins onprettig. Omdat ik de paden wel herken neem ik gewoon de route die me het bekenst voorkomt. Ondertussen probeer ik vrolijk, zover en zolang mogelijk te lopen. Hoeveel minuten ik heb gelopen weet ik niet, het gebrek aan richting en herkenning maakte dat voor mij even onbelangrijk. Ineens zie ik in de verte een knalgeel shirt voorbij komen en besluit die richting op te gaan. De loper is al snel uit zicht verdwenen, maar ik zie ook ineens een bekend rood paaltje. Vijf minuten later zit ik weer op bekend terrein en loop ik in een lekker tempo terug naar de auto. Een half uur later dan gepland ben ik weer thuis. Het was een vreemde training!

De week rust heeft me goed gedaan. De energievoorraad is weer aangevuld en ik heb er weer zin in! Vanavond de tweede proefles bij de Run2Day Runners Wageningen. Vorige week had de reguliere groep de de coopertest. Aan de hand hiervan worden de individuele schema’s opgebouwd. Alleen de beginners en de geblesseerden hebben toen een training in  het bos gevolgd van Paul. Vanavond is de groep dus voor het eerst compleet. Naast mijzelf en Renate doen nog 4 andere ex starttorunleden mee. Paul is vanaf nu ook weer gewoon een meelopend lid ipv onze trainer. De trainingen van de Run2Day Runners worden gegeven door Jeroen. De sfeer zit er direct al goed in en het weer werkt ook helemaal mee. Het is heerlijk om te lopen. Zeker in het bos.

Eerst een paar minuten inlopen en dan een gezamelijke warming-up met dynamische strekoefeningen. Daarna een paar leuke loopscholingsoefeningen. Vooral het kaatsen gaat me goed af! Niet dus!!  :oops: Mijn benen willen niet doen wat ze moeten doen, en als ik ga nadenken wordt het alleen maar erger. Gelukkig wordt me ook verteld dat er mensen zijn die dit nooit zullen leren! waarschijnlijk hoor ik daar ook bij. Gelukkig gaan de andere oefeningen beter!

De kerntraining van vandaag bestaat uit een serie van 3 pyramidentrainingen. De pyrimade is 2-3-4-3-2-1. Vooral de laatste 2 minuten moeten in een redelijk snel tempo afgelegd worden. De ene minuut moet nog sneller. Er volgt wel een uitleg over zoveel % van je 10-15 km tempo. Gelukkig is dat op ons beginners, nog niet van toepassing. Ook moeten de beginners een gedeelte overslaan, wij krijgen extra rust. En dat is maar goed ook! Na de derde pyamide ben ik toch wel redelijk op. Maar het was heerlijk, het lopen ging lekker en de sfeer was erg gezellig.

Door de goede begeleiding, en de gezellige twee lessen, heb ik besloten om lid te worden van de Run2Day Runners. In ieder geval t/m 31 augustus waarna het nieuwe seizoen begint. Voor de starttorunners is er een speciale aanbieding gedaan en we krijgen weer een t-shirt. Een van de onderdelen hiervan is een persoonlijk trainingsschema. Dit lijkt me wel erg prettig. Vanaf volgende week ben ik dus een officieel lid van de Run2Day Runners Wageningen.  :grin: 

Jeroen geeft nog een uitgebreidde uitleg over wat het allemaal inhoudt, om als beginnende hardloper te lopen. We krijgen de eerste 2 a 3 maanden een aangepast programma. Dit om overbelasting en blessures tegen te gaan. Pas na die maanden mogen we het volledige programma meedoen. Volgens hem duurt het ongeveer 3 jaar voordat je geen beginnende loper meer bent. Je lichaam is dan pas volledig op het hardlopen ingesteld en in die periode zal je je grenzen blijven verleggen. Voorlopig kan ik nog even vooruit dus. Er waren zelfs geluiden dat mensen jaloers waren op ons, omdat wij nog al die vooruitgang en overwinningen gaan meemaken. Hier kan ik me niet zoveel bij voorstellen, ik zou nu niets liever willen dan sneller lopen dan mijn huidige slakkegangetje! Maar als ik het zo hoor, veranderd dat vanzelf…nou jah vanzelf…   :roll: