Zachtlopertje…

Afgelopen maandag was het begin van een midweekje in de Ardennen. Maar voordat we gaan, is het eerst tijd om hard te lopen. Ik sta redelijk vroeg op en schiet gelijk mijn hardlooptenue aan. Beneden drink ik snel een glas water en begroet uitgebreid mijn boxies. Vandaag mogen ze weer eens mee. Want eerst met de honden naar het bos en daarna nog hardlopen kost me vandaag teveel tijd. En de vakantie beginnen met een ruzie met mijn hubbie, lijkt me ook geen goed idee! Ik doe Nikky & Gonzo in de auto en eet tijdens het rijden nog even een zelfgemaakt muffin. Na de euforische loop van afgelopen zaterdag verwacht ik van vandaag niet heel veel. Omdat dat zo lekker ging besluit ik vandaag iets totaal anders te doen, het wordt een korte intervaltraining.

Ik begin met een paar minuten wandelen en roep dan de honden bij me. Terwijl ze rustig naast me liggen doe ik mijn serie rek- en strekoefeningen. Dan begin ik met tien minuten inlopen. Ik voel me vermoeid en het lopen gaat niet soepel. Het inlopen doe ik erg langzaam en ook míjn hartslag blijft laag, rond de 150. Dan nog even een minuutje wandelen en dan de intervaltraining. Het wordt een 2 x (6 x 1’ ) P1’, Sp 4’. Tempo is snel.

Al tijdens mijn eerste snelle minuut, merk ik dat het op tempo lopen me makkelijk afgaat. Aan het eind van de minuut loop ik wel te hijgen en te puffen, maar ik geniet weer met volle teugen. Het lopen gaat absoluut niet soepel. Op de een of andere manier is mijn coördinatie in de war en loopt het niet lekker. Het lijkt erop dat mijn techniek nog niet berekend is op een sneller tempo. Het lekkere gevoel van afgelopen zaterdag komt wel weer terug. Tijdens de hele eerste serie kan ik mijn snelle tempo aanhouden. Tijdens de tweede serie neem ik het tempo iets terug, maar het blijft snel en makkelijk gaan. Soepel is anders. Als ik bijna klaar ben loop ik terug naar de parkeerplaats. De honden springen in de grote plas daar om af te koelen. Ik doe heel kort een paar rekoefeningen maar niet veel. Niet verstandig, maar ik zie dat ik in tijdnood kom. Thuis nog even snel douchen, de laatste spullen van de honden pakken en dan is het zover. Op naar de Ardennen. Uiteraard gaan mijn hardloopspullen ook mee…   

N.B. Uiteindelijk in de Ardennen niet gelopen. Teveel heuvels…    :sad:         

Voor donderdag stond er een herstelloopje van 20 minuten op het programma. De loop ik eigenlijk altijd op vrijdag omdat ik dan meer tijd heb. Maar niet gisteren. Het was mijn eerste vakantiedag (ja, alweer!!!) en ik moest nog van alles doen. Naar de kapper, boodschappen doen, een cadeautje halen voor mijn zus die jarig is geweest, ook een cadeau uitzoeken voor mijn schoonvader die zondag 70 wordt en ook nog met Nikky naar gehoorzaamheidscursus. Geen tijd om hard te lopen dus! Maar vandaag heb ik alle tijd.  Om nu vandaag nog een herstelloopje te doen van 20 minuten leek me een beetje onzinnig. Ik besluit een route te gaan lopen van 5,3 kilometer en zie wel waar het schip strand.

De laatste paar maanden heb ik gemerkt dat ik een echte ochtendloper ben. Dan heb ik de meeste energie en gaat het lopen makkelijker als ’s middags of ’s avonds. Normaal gesproken ga ik eerst met de honden naar het bos en ga dan pas hardlopen. Vandaag eens een keer niet. Eerst hardlopen en dan pas de honden. Het is acht uur als vertrek. Ik neem alleen mijn huissleutel en mobiele telefoon mee. De zon is al op maar schijnt nog niet fel dus ik laat mijn Nike petje thuis. De batterij van mijn MP3-speler is leeg, dus ook die laat ik thuis.

Ik heb er echt zin in. Zelfs na de cocktails van gisteravond! Al snel zit ik in mijn ritme. Vandaag kijk ik wel naar mijn hartslag maar ik laat mijn tempo er niet door bepalen. Het eerste gedeelte gaat lekker. Vlak voordat ik bij de stoplichten kom springt deze op groen. Ik kan dus lekker doorlopen. Na 18 minuten ben ik bij de rotonde wat ongeveer halverwege is. Dit valt me niet tegen. Ik besluit even twee minuten te wandelen en neem me voor om verder hard te lopen totdat ik weer thuis ben. Als ik het bos weer uitkomen neem ik iets tempo terug want zo kom ik weer bij het station en daar zit een hele vervelende heuvel. Hiervoor wil ik een beetje energie sparen. Als ik driekwart van de heuvel heb afgelegd krijg ik het moeilijk. Mijn hartslag is gestegen naar de 181. Het liefst zou ik even gaan wandelen. In plaats van wandelen doe ik iets anders, ik verhoog mijn snelheid! Alleen al doordat dat me dat lukt voel ik me super. Als ik de weg wil oversteken komt er net een auto aan. Ik neem nog even een sprintje voor hem langs. Mijn hartslag is nu gestegen tot 188! Dat belooft wat straks voor mijn gemiddelde hartslag!  :twisted: 

Rustig doorlopend vervolg ik mijn weg en ook mijn hartslag zakt langzaam. Bij de spoorwegovergang moet ik weer omhoog en halverwege springen de lichten aan. Er komt een trein aan! En niet zomaar een, het is de stoomtrein. Bovenaan de spoorwegovergang wacht ik al joggend op de plaats af, tot hij voorbij is. Er hangen verschillende kinderen, maar ook volwassenen, uit de raampjes om te zwaaien. Ik zwaai terug en ben blij als ik weer verder mag. De sprint omhoog de heuvel op en de weg over gaven me een euforisch gevoel. Ik heb zelfs nog energie over. Ik maak meer tempo en het blijft lekker gaan. Tweehonderd meter voor mijn huis besluit ik om het laatste gedeelte nog even sprintend af te leggen. Mijn hartslag stijgt naar de 191. Mijn maximale hartslag is dus geen 189 zoals ik dacht! Na 39 minuten en 30 seconden ben ik weer thuis. In die tijd heb ik 5,3 kilometer afgelegd. Het voelt aan als een nieuw record. Ondanks de sprintjes, voel ik me de hemel te rijk en nog helemaal niet moe. Zou het dan toch goedkomen…???  :grin: 

Duurloopje van 40 min
Gemiddelde hartslag: 173  :eek: 

Vanavond voor het eerst fartlektraining gedaan. Met de loopgroep maar toch individueel. Paul onze invaltrainer was is vanavond ook weer aanwezig en legt iets uit over Fartlek en het ontstaan ervan. Zijn omschrijving is bijna letterlijk onderstaande tekst:

Fartlek is het Zweedse woord voor vaartspel of snel spel. Fartlek werd vorige eeuw in de dertiger jaren door de Zweedse trainer Gösta Holmér ontwikkeld. Het was bedoeld als afwisseling van de destijds populaire strak afgebakende (interval) trainingsvormen. Een aantal Zweedse atleten boekte met behulp van de methode internationale successen, en brachten Fartlek zo in de belangstelling bij de andere landen.Het vaartspel moet aan twee basisvoorwaarden voldoen:

- Er wordt in een natuurlijke omgeving gelopen. In de training wordt gebruik gemaakt van de natuurlijke variatie van het terrein zoals heuvels, bospaden, mul zand, enz.

- De loper bepaalt zelf de lengte en intensiteit van de snellere en rustige gedeeltes. De intensiteit is steeds wisselend, vlot, snel, rustig, langzaam en zelfs vlot wandeltempo wordt toegepast. De loper loopt geheel op gevoel en stemt zichzelf steeds af op de omgeving. 

Voor de ervaren hardloper kan Fartlek het beste worden beschreven door te verwijzen naar intervaltraining. Het doel van intervaltraining is om snelheid te ontwikkelen, door korte afstanden met een hoge snelheden af te leggen (veel hoger dan je wedstrijdtempo). Deze korte spurten zijn gescheiden door intervals van rustig joggen of wandelen. Intervaltrainingen worden meestal op een baan getraind met van te voren bepaalde afstanden.Fartlek is te vergelijken met intervaltraining

Fartlek is vergelijkbaar met intervaltraining aangezien je ook korte snelle stukken hebt die afgewisseld worden met wandelen of rustig joggen. Er is wel één duidelijk verschil tussen deze twee, er wordt in een natuurlijke omgeving gelopen. In de training kan dan gebruik worden gemaakt van de natuurlijke variatie van het terrein zoals heuvels en bospaden. Er is geen van te voren bepaald schema dat je moet volgen, je mag je eigen tempo en schema bepalen aan de hand van je eigen gevoel van belasting op dat moment.Een groot voordeel van Fartlek is dat je je kan concentreren op je gevoel van tempo en de fysieke reactie erop. Hiermee ontwikkel je een betere bewustwording van je lichaam tijdens het rennen en betere vaardigheden om het tempo te bepalen voor jezelf door naar je lichaam te luisteren. Je mag natuurlijk experimenteren en variëren in tempo en tijdsduur van je trainingen.

Fartlek is een training voor ervaren lopers
Het is voornamelijk een techniek voor ervaren lopers omdat het veel ervaring over de belastbaarheid van je eigen lichaam vergt om de vereiste belasting te leveren (niet iedereen kan dat) en te voorkomen dat je overdrijft in je tempo en lengte van de intervals.

 (bron: http://www.lopersplatform.nl/fartlek_training.htm van: Farko Duratovic)

Na 10 minuten inlopen op eigen tempo beginnen we met het vaartspel. Het is de bedoeling om dit individueel te doen, of in kleine groepjes. Aangezien mijn snelheid niet te vergelijken is met de rest van de groep, loop ik alleen. Er wordt wel afgesproken dat iedereen in een bepaald gebied blijft lopen zodat je elkaar af en toe nog tegenkomt. In dit gebied zijn verschillende rondjes te lopen en zijn er ook verschillende heuvels aanwezig. Wat je loopt en waarheen en welke richting bepaald iedereen voor zich. Paul raadt wel aan om voor jezelf van tevoren ongeveer te bepalen wat je gaat lopen.

Ik besluit om steeds één minuut op een voor mij redelijk hoog tempo te lopen, afgewisseld met 1,5 minuut in een langzamer tempo en wandelen. Dit wissel ik tijdens het vaartspel af. Soms eerst snel en dan rustiger, soms eerst rustig en dan sneller. Dit afhankelijk van de route. Ik vindt het leuk en heb een redelijk tempo, vindt ik zelf. Het is leuk om steeds weer iemand van de groep tegen te komen. Als de tijd bijna om is neem ik een laatste snelle minuut heuvelopwaarts. Op het beginpunt verzamelen we weer en gezamenlijk lopen we nog even uit. Een van mijn voeten is doorweekt, doordat ik op een gegeven moment uitgleed en tot aan mijn enkel in het water kwam te staan. Maar ondanks de regen die af en toe behoorlijk naar beneden kwam zetten heb ik een voldaan gevoel. Het ging lekker…  :grin: 

Het is net 18:00 uur en ik zit aan een lekkere salade van sla met stukjes appel, frambozen, blauwe bessen en mozzarella. Een licht avondeten zodat ik vanavond weer lekker kan hardlopen. Buiten regent het weer eens! Afgelopen week heb ik (behalve op dinsdag met de loopgroep) niet gelopen. Door te veel snoepen en relatief weinig beweging zijn de kilo’s er aangevlogen en dat is niet goed! Reden hiervoor is dat ik me niet helemaal top voelde, ik was niet ziek of iets dergelijks, maar lekker ging het niet. En iedere keer dat ik besloten had om te lopen kwam de regen met bakken uit de lucht. Ook nog op andere tijden gewerkt als normaal en dan loopt alles in het honderd. Hier ben ik dan ook niet blij mee.

Ik heb me dan ook voorgenomen om dit te veranderen en wel vanaf nu! Dus om te beginnen vanavond meelopen met de loopgroep. Vanavond staat er een fartlektraining op het programma. Het schema geeft aan: Fartlek 60’, T1-T4 en 30 tempo’s. Aangezien ik zoiets nooit gedaan heb, ben ik heel benieuwd. Ik zal jullie morgen laten weten hoe het geweest is. Verder ga ik vanaf nu weer beter op mijn eten letten en toch proberen om wat af te vallen. Na het beginnen met hardlopen ben ik 4 kilo afgevallen, waarvan ik er al twee weer heb bijgesnoept. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Afvallen is niet mijn voornaamste reden om hard te lopen, maar het is wel mooi meegenomen. Vanaf vandaag dus weer;

• Gezond eten en zo min mogelijk snoepen…
• Drie keer in de week hardlopen…
• Twee keer in de week op de fiets naar het werk…
• En jullie op de hoogte houden…

Jullie zijn mijn getuigen!

Gisteravond weer getraind met de run2day runners. De meeste vakantiegangers zijn weer terug en dat is goed merkbaar. De groepwordt iedere week groter. Het blijft leuk om te zien hoeveel mensen er zijn, ondanks dat we geen officiele training hebben. Hieruit blijkt toch wel dat de groep bestaat uit fanatieke lopers. De een loopt wel meer als de ander, maar ze gaan er allemaal voor. De sfeer is dan ook iedere keer weer goed. En ondanks het hoge tempo wat sommige lopers aanhouden, wordt er regelmatig even verzameld, zodat iedereen weer dichter bij elkaar loopt.

Als warming-up wordt eerst weer 10 minuten ingelopen. Dit gebeurd deze keer op mijn tempo. Meestal blijf ik wel een sukje achter doordat ik langzamer loop. Maar deze keer niet. De hele groep blijft bij elkaar. Is wel zo gezellig. De temperatuur gaf nog 24 graden aan toen ik wegging en het is erg benauwd. Dat is dus zweten! Na het inlopen worden er kort een paar loopscholingsoefeningen gedaan. Maar niet veel. Volgens de voorspellende buienradar komt er na een half uur regen. We gaan dus op tijd beginnen met de kerntraining. De kerntraining bestaat vandaag uit 4 x (5′-2′) p1 - p2. Het lijkt wel  geheimtaal af en toe. In het begin snapte ik er dan ook niets van. Gelukkig staat in ons schema ook de geheimtaal uitgelegd.  :wink: 

De eerste serie gaat lekker en ik heb een redelijk tempo. Ik loop uiteraard wel achteraan, maar een gedeelte van de groep blijft in zicht. We lopen een grote ronde dus we kunnen elkaar niet kwijtraken. In de wandelpauze komt de rest van de groep teruggelopen. Dan beginnen we aan de tweede serie. Die gaat al wat lastiger en ik moet mijn tempo weer iets verlagen. Mijn hartslag ligt steeds rond de 170. de voorspelde regen is inmiddels aangekomen maar het gaat niet hard. Eigenlijk is het best lekker verfrissend. Je wordt er ook niet echt nat van. Bij de derde serie krijg ik het moeilijk, in plaats van de 5 minuten loop ik maar 4 minuten.  De extra wandelminuut heb ik nodig om weer een beetje op adem te komen. Als de groep komt teruggelopen naar mij, is de wandelpauze weer voorbij en al snel loop ik weer alleen. Maakt me niet uit hoor. Het bos is mooi en ik moet toch mijn eigen tempo aanhouden. Ook de laatste serie neem ik een extra wandelminuut erbij. Tegen het eind van de serie komt de hele groep weer teruggelopen en gezamelijk lopen we de laatste minuut. Nog even een paar minuten wandelen en dan rustig uitlopen naar de auto’s. Bij de auto’s rekken we nog even gezamelijk en spreken af om op 28 agustus de vakantie af te sluiten met een uurtje hardlopen, gevolgd door een bezoek aan de kroeg. Daarna begint het officiele seizoen weer en hebben we als het goed is een nieuwe trainer…  :grin: 

Het is warm. De temperatuurmeter in de tuin geeft 25 graden aan. Doordat er spontaan besloten wordt om ‘s avonds gezellig te gaan barbequen mat familie, moet ik ineens midden op de dag gaan hardlopen. Met deze temperaturen heeft dat absoluut niet mijn voorkeur! Ik trek weer m’n oude sportbeha een met daaroverheen een tanktop van Nike (met versteviging). Aangezien het warm is besluit ik er deze keer geen shirt over aan te doen. Ziet er niet heel flatteus uit, maar de route die ik ga lopen is meestal uitgestorven. Alleen op de parkeerplaats is het meestal druk, daarna zie ik zelden iemand.

De honden zijn vanmorgen al naar het bos geweest, dus die laat ik thuis. Is trouwens ook te warm voor ze. Vandaag weer een duurloopje van 40 minuten, dus ik ga wederom voor de langenbergroute. Die tijd van 42 minuten van enkele weken geleden moet verbeterd kunnen worden! Ik voelde me toen niet zo optimaal, dus ondanks de warmte moet dat kunnen! De auto parkeer ik helemaal vooraan zodat ik eerst de hele parkeerplaats over moet lopen. Ik heb trouwens weinig keus, want de parkeerplaats is afgeladen vol! Dit had me al aan het denken moeten zetten over het aantal mensen wat ik tegen zou kunnen komen op mijn route, maar dat gebeurd niet! De meeste mensen kiezen (normaal gesproken) voor de hei. Ik wandel een klein stukje het bos in en doe daar mijn rek- en strekoefeningen.

In het bos is het nog redelijk aangenaam. De warmte heeft nog niet goed door kunnen dringen. de route begin ik zolangzamerhand wat beter te kennen. Ik hoef niet meer zo krampachtig op zoek naar het volgende rode paaltje. Het is een mooi bos om te lopen, maar alles lijkt op elkaar. Hier zomaar gaan lopen, zonder paaltjes te volgen, is voor mij niet te doen. Dan verdwaal ik ongetwijfeld. Is me al eens overkomen! Het lopen gaat lekker, ik voel me goed en ik kom al snel in een lekker tempo. Mijn hartlag is redelijk stabiel en schommelt tussen de 166 en de 170. Als ik ongeveer halverwege ben lopen er ineens 4 mensen op mijn route. Ik haal ze in en wens ze een goedenmiddag. Ik krijg nog een paar opmerkingen en aanmoedigingen toegeroepen, maar versta er maar de helft van. Deze keer heb ik wel mijn MP3-speler meegenomen. Vandaag voorzien van een CD van Robbie Williams (Rudebox) en Nelly Furtado. Vooral het nummer Bongo Bong van Robbie Williams loopt erg prettig. Als ik de wandelaars gepasseerd ben merk ik dat ik ongemerkt mijn tempo weer versneld heb. Mijn hartslag zit op de 180. Ik blijf nog even met dezelfde snelheid doorlopen tot ik een paar bochten om ben en de wandelaars me niet meer kunnen zien. Wat een muts ben ik toch he?

Vanaf dat punt wordt het drukker met wandelaars zowel met als zonder honden. Ik kom niet meer lekker in m’n ritme en mijn hartslag blijft hoog. Ik zweet ontzettend maar dankszij mijn tanktop heb ik het niet overdreven warm. De koele lucht op mijn blote schouders voelt prettig aan. Doet me weer terugdenken aan het volleyballen jaren gelden, toen droeg ik met buitentoernooien nooit iets anders. Zo werd zelfs mijn bleke huidje nog lekker gebruind. Jammer alleen dat mijn tanktop tijdens het lopen steeds iets omhoog kruipt. Om de paar minuten moet ik hem weer naar beneden sjorren. Na nog weer tien zeer wisselende minuten kom ik een bekende tegen. Omdat ik haar al eenpoosje niet heb gezien loopik een paar minuten met haar op. Ondertussen kan mijn hartslag weer even zakken. Zodra ik weer ga lopen  wordt het nog drukker en schiet mijn hartslag samen met mijn tempo weer omhoog. Slaat helemaal nergens op, ik weet het. Maar doe er maar eens wat aan! Ik ben blij als ik weer terug ben op de parkeerplaats en ik in de auto kan stappen. Mijn tijd heb ik helaas niet kunnen testen. Maar vooral het eerste gedeelte heb ik lekker gelopen…

Duurloopje van 40 minuten (uiteindelijk 48 minuten totaal gelopen)
Gemidelde hartslag: 164   :shock: 

Afgelopen vrijdag en zaterdag weer verschillende sportbeha’s gepast. Heel veel verschillende types en zelfs nog andere maten. De bestelde beha’s waren namelijk eindelijk binnen! Helaas zat er geen een bij waar ik een goed gevoel bij had. Zodra ik begin met bewegen, gaat alles vrolijk mee. Een beetje beweging heb je natuurlijk altijd, maar ik wil wel zo minimaal mogelijk. En geen pijnlijke steken meer! Uiteindelijk heb ik mijn geld teruggekregen. Ik heb nu op internet een sportbeha besteld via http://www.sportbeha.com. Levertijd is (als het goed is) een paar dagen. Ik wacht weer even af…  :sad: 

Het is lekker weer en ik hoef vandaag (vrijdag 10 augustus) niet te werken. Zoals gewoonlijk ga ik eerst met de honden naar het bos. Het is nog lekker koel. Als ik bijna bij het bos ben zie ik een man en een vrouw hardlopen. Dit zijn geen beginners, dat straalt er vanaf. Allebei strak in het vel en ze lopen een behoorlijk snel tempo. Als ik dichterbij kom gaan er een paar belletjes rinkelen. Ze komen me erg bekend voor! Als ik op de parkeerplaats afloop komen ze toevallig over het fietspad aangelopen. Ik kijk ze nog eens goed aan en weet het dan zeker. Ze hebben een weblog! Ik heb een heel goed geheugen als het op gezichten aankomt. Namen vergeet ik, maar gezichten zelden! Hoe ze heten, weet ik dan ook niet. Ook de naam van de weblog is me ook ontschoten. Het is geen log waar ik regelmatig kom. In het voorbijgaan vraag ik of ze een weblog hebben. Het antwoord van de man is “Nee”. Vreemd, want ik weet het eigenlijk wel zeker! Gisteravond ben ik dan ook driftig op zoek geweest naar het bewuste log. Helaas heb ik hem niet kunnen vinden. Het is een weblog van een zeer sportief echtpaar. Hij is volgens mij militair. Ze zijn allebei niet zo heel groot met donker haar. Zij halflang. Allebei zeer sportief en dat is te zien. Geen vetkwabbetjes! Ergens in het log staat zelfs dat zij vroeger altijd al zei dat ze een sportieve man wilde, geen kinderen en veel reizen! Op de weblog staan verschillende foto’s van ze. Allebei volledig in zwarte loopoutfits. Ook fietsen ze veel! Misschien dat ik het log nog eens tegenkom. Ik vraag me wel af waarom iemand ontkennen zou antwoorden. Is toch alleen maar leuk om iemand tegen te komen die je logt leest? Iemand anders die het weet???

Als ik thuis kom met de honden begint het al wat warmer te worden. Verder is het wel grijs en grauw. Het is in ieder geval niet te warm om te lopen. Als Wim boodschappen gaat doe besluit ik om eerst even te gaan hardlopen. Volgens mijn schema is het tijd voor een duurloopje van 30 minuten. Qua snelheid is er nog geen verbetering merkbaar dus ik vraag me af of ik het allemaal wel goed doe. Mijn hartslag is altijd behoorlijk hoog (tussen de 165 en 180). Uitgaande van een maximale hartslag van 189 train ik dus eigenlijk altijd behoorlijk maximaal! Dat lijkt me ook niet goed. Vandaag wil ik proberen om mijn hartslag in ieder geval onder de 170 te houden. Ik ga rustig van start in een voor mij lekker tempo. De eerste keer dat ik op mijn hartslagmeter kijk schrik ik, hij staat op 172! Dat begint goed. Ik verlaag mijn tempo en houdt mijn hartslagmeter in de gaten. Al snel zakt hij naar de 165. Dat is een hartslag die ik vaak zie. Ik probeer om voorlopig dit tempo aan te houden. Van tevoren heb ik geen route uitgestippeld en ik zie wel waar ik uitkom. Als ik na een paar minuten weer kijk naar mijn hartslag is deze gezakt tot 158. Ik zou dus iets kunnen versnellen, denk ik. Zodra ik dat doe, schiet mijn hartslag weer omhoog. Weer terug naar mijn sukkeldrafje dus! Ik loop het zwartje laantje helemaal af en ga richting station, dan bij de molen rechtsaf en terug richting huis. Ineens zie ik een onbekend paadje in het groen verdwijnen. Zonder aarzelen neem ik dit pad, alleen maar om te zien war hij uitkomt. Voordat ik er erg in heb sta ik op het station. Ik loop het pad weer terug en vervolg mijn weg richting huis. Mijn hartslag blijft lekker stabiel rond de 166 hartslagen per minuut. De spoorwegovergang besluit ik op hoge snelheid te lopen. Heerlijk zoals je dan ineens vooruit vliegt. Alles gaat lekker soepel en ik voel me de koning te rijk. Mijn hartslag zit echter wel ineens op de 180. Ik besluit een klein stukje te wandelen, waarna ik mijn gebruikelijke tempo weer oppak. Na 32 minuten ben ik weer thuis. Toch maar even op mapmyroute kijken hoever ik heb gelopen. Deze keer maar 3,87 km. Het aantal kilometers per uur reken ik maar niet uit. Ik wil het niet weten! Het lijkt er zo langzamerhand op dat ik alleen maar langzamer wordt! Het luie zweet is er in ieder geval weer uit…

Duurloopje van 30 minuten.
Gemiddelde hartslag: 167

Ik krijg zojuist een flyer in mijn mailbox over de dorpswaailoop in Kesteren van aanstaande zaterdag.
Een ronde van 5,2 km door schitterend Betuws landschap. Nou wil het toeval dat mijn schoonouders daar (langs het parcours) op de camping een stacaravan hebben. Afgelopen vrijdag zijn we daar nog geweest om te kijken bij een viswedstrijd. Toen we daar wegreden dacht ik nog bij mezelf, dat je daar heerlijk over de dijk zou kunnen lopen. Ik had mezelf al plechtig beloofd om daar eens te gaan lopen.

Wat blijkt nu, de loop gaat over die dijk heen en langs de camping op. Een erg leuke route dus en een gezellige kleine loop, denk ik! Ik wil eigenlijk wel eens een echte loop doen! Mijn dilemma op dit moment: inschrijven voor de dorpswaailoop en er van genieten of toch maar afwachten op de hoge veluwe loop. De kans dat ik helemaal als laatste loop is waarschijnlijk even even groot. Maar daar ben ik op voorbereidt. Ik heb de afgelopen weken alleen weinig gelopen, en ik wil niet helemaal voor gek lopen! Aan de andere kant ben ik wel heel nieuwschierig hoe lang ik erover zou doen. Dus nog even doortrainen voor de Hoge Veluwe Loop of zaterdag de dorpswaailoop proberen…???  :?: 

Gisteravond weer een leuke training gedaan met de niet vakantie vierende run2dayrunners. Afgelopen week (net zoals vorige week) de hele week niet gelopen, bij gebrek aan een goede sportbeha. Nieuwe sportbeha’s met extra ondersteuning zijn besteld en zouden gistermiddag binnenkomen. Helaas waren ze niet geleverd. Ik zit dus nog steeds zonder goede sportbeha. Aangezien de afkickverschijnselen zich veelvuldig voor begonnen te doen, besloot ik om het toch weer te gaan proberen. Dan maar zonder nieuwe beha! En wel met de overige niet vakantie vierende run2dayrunners. Ik heb mijn oude sportbeha aangedaan, alles maximaal aangesnoerd en daaroverheen mijn strakste fitnesstop. Ik had het gevoel dat ik met een harsnas aanliep, en ook ademen ging niet zo heel makkelijk. Maar de beweging was minimaal. Tijdens het lopen blijkt dat ik toch voldoende lucht krijg en ben ik er  snel aan gewend.    :roll: 

We hebben weer een gevarieerd programma afgelopen met een leuke warming-up, enkele loopscholingsoefeningen en een pittige intervaltraining. Bij de cooling-down hebben we tweemaal de zonnegroet gedaan. Ook erg lekker om eens te doen. Het was een leuke, pittige training. Lastiger was dat ik tijdens het lopen contineu last van buikkrampen had en tweemaal een sprint moest trekken naar de meest dichtbijzijnde begroeiing. Het lopen met aangetrokken bilspieren blijkt ook niet bevordelijk voor de ontspanning. Ik begon al te denken aan een vorm van buikgriep, maar na het lopen was het ook gelijk weer over. Heel vreemd.   :sad:  Ik ga deze week (voorzien van mijn harnas) weer lekker verder met mijn schema en zoektocht naar een goede sportbeha…