Zachtlopertje…

Enkele weken terug sprak ik even met een ervaren hardloper. Hij loopt al jaren 70 kilometer in de week. Uiteraard kwam ook even mijn weblog ter sprake. Zijn eerste reactie was “direct aanpassen die naam”. Volgens hem zou dit een psychologisch effect hebben, waardoor ik ook nooit een hardloper zou worden…

Ondanks dat ik al weken niet meer hard gelopen heb, begin ik me wel steeds meer een hardloper te voelen. Bij gebrek aan lopen zelf, struin ik het net af naar informatie over loop schema’s, voeding, verschillende loop technieken en wat al niet meer. Uiteraard is er aan mijn looptempo niet veel veranderd. Mijn voet gaat eindelijk de goede kant op en ik denk dat ik volgende week weer rustig ga proberen op te bouwen. Maar ik twijfel wel erg of ik de naam nu ga aanpassen of niet. En als ik besluit om hem te gaan aanpassen wat zou het dan moeten worden? Hardlopertjes zijn er al genoeg te vinden.

Aangezien ik al een tijdje een poll wou proberen op dit weblog (ik ben gek op al die kleine uitbreidingen) heb ik hiervoor gelijk een poll aangemaakt. Dus aan iedereen het verzoek om deze in te vullen. Heb je een goed idee voor een leuke naam, dan hoor ik die uiteraard graag…

Hoe verslaafd ben jij??? Via een link op de blog van RunningRonald kwam ik dit leuke onderzoekje tegen. Je snapt het al, ik heb hem direct even ingevuld. En de schade valt gelukkig mee.

65%How Addicted to Blogging Are You?

Free Online Dating from JustSayHi

Het leven is wat je er zelf van maakt, dat is normaal gesproken mijn motto. Maar zo af en toe komt er een vervelende verassing voorbij, waar je zelf geen invloed op hebt. En dat is nu helaas weer het geval.

Bijna 8 jaar geleden is mijn vader (53) overleden aan een tumor in zijn slokdarm. Alsof dat nog niet genoeg was, zijn vorige week bij mijn moeder (59) een tumor in de nieren en uitzaaiingen in de longen geconstateerd. Behandel opties e.d. zijn op dit moment nog niet bekend. Alleen de onzekerheid is al genoeg om gek van te worden. Hopelijk horen we snel meer…

Mijn voet gaat ook nog niet echt lekker. De pijn blijft en hardlopen zit er nog niet in. Erg jammer, want het zou nu een hele prettige uitlaatklep zijn. Door dit alles blijft dit log voorlopig waarschijnlijk even wat rustiger als normaal…

N.B. 25-10-2007: Eindelijk nieuws, de tumor incl. de nier van mijn moeder worden operatief verwijderd. Waarschijnlijk over een week of 4. Daarna volgt voor de uitzaaiingen chemokuren of bestralingen. Dat wordt na de operatie bepaald. Er is nog hoop!

Vandaag was de Hoge Veluwe Loop en ik was erbij! Nee, helaas niet om hard te lopen. Het gaat al een stuk beter met mijn voet, maar nog niet zo goed, dat ik kan hardlopen. Ondanks dat heb ik me prima vermaakt. Ik was al vroeg aanwezig, zodat ik de Moeffie Mijl kon meemaken. Al die kleine, gespannen koppies wilde ik niet missen. Wat mij betreft het hoogtepunt van de dag. Er werd apart gestart in drie leeftijdscategorien. De jongsten (zes- en zevenjarigen) als eerst. Tussen al die ukkies stonden een paar wel hele kleine zesjarigen. Als snel werd duidelijk dat er een paar vier- en zelfs een driejarige loper meededen. En hoe! Na de start werd er snel weggesprint achter de haas aan. En binnen de 10 minuten waren de eersten al weer terug. Dat doe ik ze niet na! Schitterend om te zien hoe al die korte, snelle beentjes over de finish komen. En dan die gezichtjes, vol trots en blij dat ze er zijn. Ook Caitlin, de dochter van Eugene heb ik zien langssnellen.

Uiteraard Eugene en de hele familie even begroet. Dan snel door naar de start van de vijf kilometer. De afstand waarvoor ik me, al die maanden terug, heb ingeschreven. Als ik al die lopers zie startten, steekt het wel eventjes. Maar niet lang. Ik geniet van de sfeer en de vele verschillende mensen om me heen. Ze zijn er echt in alle soorten, maten en leeftijden. Het blijft toch altijd weer leuk, mensen kijken…

Zo heb ik de start en finish van de Moeffie Mijl, de vijf kilometer en de tien kilometer bekeken en over de finish geklapt. Ook de Run2day Runners Wageningen waren vertegenwoordigd. Lucienne (49:41) en Lies (52:??) zie ik finishen. Beiden hebben lekker gelopen, hoor ik later. Ook Eugene zie ik binnenkomen. Geen PR maar hij heeft een mooie tijd gelopen. Na 1 uur en 10 minuten zijn ook de laatste lopers van de tien kilometer binnen. Sommigen zijn echt helemaal uitgeput, anderen zien er nog opmerkelijk fit uit. Bij de start van de halve marathon valt me op dat er veel oudere lopers startten. Vooral mannen, lijkt het. Oudere vrouwen zie ik niet of nauwelijks. Bij de vijf- en tienkilometer zijn ze wel meer aanwezig. Iets anders wat mij opvalt is dat er verschilende mensen later starten. Ver achter de grote menigte aan. Opzet of niet?

Het was niet zoals ik me deze dag had voorgesteld, maar toch heb ik me uitstekend vermaakt. Alleen al door het kijken naar al die verschillende lopers.