Zachtlopertje…

… was afgelopen zondag. Toen heb ik voor de eerste keer gelopen met de Nike+ SportKit. Deze leuke gadget heeft, bij de meeste hardlopers, geen introductie meer nodig. Die sla ik dan ook gewoon over. Voor diegene die het niet weten. De ontvanger van de Nike+ sport kit kan je aansluiten op een iPod Nano. Door middel van een sensor, die op een schoen wordt bevestigd, worden je snelheid en aantal gelopen kilometers geregistreerd en opgeslagen op je iPod. De gegevens kan je vervolgens communiceren naar de Nike+ website. Hier zijn je trainingsgegevens online te bekijken, vergelijken en te delen. Een erg leuke gadget dus!

Zondagmorgen kom ik maar langzaam op gang. Ik wordt laat wakker en besluit eerst rustig met de honden naar het bos te gaan. Mijn voet protesteerd lichtjes en ik twijfel of het verstandig is om te gaan hardlopen of niet. Later blijkt dat de eerste van de vele dilemma’s van die dag te zijn. Het weer is heerlijk en ik blijf langer in het bos, dan de bedoeling is. Als ik thuis ben ga ik eerst rustig even ontbijten en de honden eten geven. Voor ik er erg in heb is het al 11 uur en weet ik nog steeds niet of ik ga lopen of niet. De pijn in mijn voet valt mee, en uiteraard wil ik de Nike+ Sport Kit uitproberen, dus ik besluit om toch te gaan. Dan volgt al snel dilemma nummer 2. Vervolg ik mijn schema en ga ik voor de 20-25 minuten achter elkaar harlopen of ga ik voor een herhaling van de laatste keer 1 x 15, 1 x 10 (3). Als ik een besluit heb genomen om de laatste mogelijkheid te nemen, dient zich het volgende dilemma (nummer 4) al weer aan: waar laat ik mijn loopsensor? Ik heb hiervoor iets besteld op internet, maar dat moet nog geleverd worden. Na enig geklungel, tape ik de sensor vast op mijn voet en trek mijn schoenen aan. Ik ben eindelijk klaar om te gaan!

In het bos is het heerlijk, ongeveer 8 graden en droog. Er staat niet veel wind en ik krijg er steeds meer zin in. Dan kom ik aan bij het volgende dilemma: wanneer start ik de Nike+? Doe ik dat inclusief of exclusief het inlopen? Mijn inlopen bestaat altijd uit minimaal een gedeelte wandelen en dat brengt mijn gemiddelde natuurlijk erg naar beneden. Ik besluit om het toch inclusief het inlopen te doen. Dat is namelijk de enige manier om het totaal aantal kilometers te weten. Dan maar wat mindere cijfers!

Het lopen gaat vandaag zwaar. Mijn hartslag zit gelijk redelijk hoog en wil niet echt zakken. Ik besluit al snel om er niet op te letten en gewoon ontspannen te gaan lopen. Het is druk in het bos met wandelaars en ik wijk iets af van mijn gebruikelijke route, om ze te ontwijken. Als ik net met de 10 minuten bezig ben, wordt ik aangesproken door twee wandelaars die de weg kwijt zijn. Ik pauzeer de iPod en vertel ze hoe ze weer op het juiste pad terecht komen. Daarna kan ik rustig mijn pad vervolgen en met de stem van Steve Runner (Phedippidations) in mijn oor, vliegt de rest van de tijd voorbij. Na de 10 minuten neem ik een paar minuten pauze en loop daarna nog 3,5 minuut extra. Bij de auto aangekomen stop ik de iPod en Nike+ verteld me dat ik 5,55 km heb gelopen met een gemiddelde snelheid van 8,22 minuten per kilometer. Thuis aangekomen sluit ik direct mijn iPod aan en synchroniseer mijn gegevens naar de Nike+ website. Alles werkt goed en is eenvoudig te doen. Al snel beland ik bij een nieuw dilemma: zet ik mijn trainingsgegevens op mijn weblog? Of toch maar niet? Ik besluit het voor deze keer in ieder geval wel te doen.

De Nike+ Sport Kit is goed bevallen en ik denk dat ik er veel plezier aan ga beleven. Voor mij is het belangrijkste dat ik weet hoeveel kilometers en hoe snel ik heb gelopen. Ook het aantal verbrandde calorieën vindt ik leuk om te weten. Aangezien ik voornamelijk in het bos en op de hei loop, zijn deze gegevens niet door middel van sites zoals afstandmeten.nl en mapmyrun.com te achterhalen. Dit is dan de meest eenvoudige en goedkoopste oplossing. Zeker als je toch al een iPod Nano gebruikt voor de muziek.

Een nieuw jaar, een nieuw begin en bij dit nieuwe begin horen ook nieuwe schoenen. De problemen met mijn voet, bleken veroorzaakt te worden door het doorzakken van mijn linkervoet. Een podoloog heeft een paar prachtige steunzolen aangemeten en na hier enkele weken op gelopen te hebben, kon ik het niet laten het hardlopen weer op te pakken. Eerst een paar keer op mijn oude, vertrouwde Saucony’s. Helaas maakte de terugkerende pijn in mijn voet, het al snel onmogelijk om het advies om andere hardloopschoenen te gaan kopen, naast me neer te leggen.

De keuze van een nieuwe schoen is nog nooit zo moeilijk geweest. Tot nu toe kwam ik altijd uit op de vertrouwde Saucony Grid Trigon. Deze voelen altijd direct aan als een paar goed ingelopen, warme sloffen en hebben me zelfs nooit een blaar bezorgd. Mijn verwachting was dus ook deze keer weer met een paar van Saucony thuis te komen. Maar niet deze keer! Ik heb de winkel en de straat wel tig keer op-en-neer gelopen. Maar een keuze kon ik niet maken. Na advies van de verkoper gebaseerd op de adviezen van de podoloog, heb ik uiteindelijk gekozen voor de Brooks Dyad 4. De voorvoet is steviger en de gehele schoen is stabieler dan de uiteindelijk gekozen Saucony. De Saucony is echter de meest dempende schoen die er te vinden is. Tot nu toe heb ik 3 keer gelopen op de Brooks en ik hoop dat ik geen spijt krijg van de beslissing. Ik ben nog steeds niet helemaal overtuigd, dat dit de goede schoenen voor mij zijn. De tijd zal het leren…

Het is heerlijk om weer te kunnen lopen. De maanden dat het niet kon, waren een kwelling, zeker de laatste tijd toen alles wat moeilijker werd. Het lopen kan dan een uitzonderlijk, prettige uitlaadklep of een broodnodig rustpunt zijn. De eerste paar keren dat ik weer kon lopen voelden aan als een bevrijding. Ik kan rustig beweren dat harlopen voor mij een verslaving is geworden. En ondanks dat ik niet fysiek kon lopen, is er geen uur voorbij gegaan dat ik niet met hardlopen bezig was. Uren lang heb ik gezocht naar het beste schema, om zo weer mee verder te gaan, naar de beste warming-up, cooling down en mogelijke crosstraining. Maar waar ik het meest mee bezig ben geweest, nog weer een extra verslaving, is het luisteren van de diverse leuke podcasts over hardlopen op mijn nieuwe iPod.

De podcast Phedippidations van Steve Runner is mijn absolute favoriet. De eerste keer dat ik hierover las, was op de weblog van Martine en later ook bij RunningRonald. In deze podcats praat Steve over zijn Thoughts, opinions, observations and rambling diatribes composed during distance long runs. Hij behandeld de meest uiteenlopende onderwerpen met betrekking tot hardlopen en doet dat met ontzettend veel passie en enthousiasme. Er zijn inmiddels al meer dan 130 afleveringen van Phedippidations beschikbaar voor download. Ik ben bij het begin (in juli 2005) begonnen en heb al meer dan de helft beluisterd. Heerlijk! Natuurlijk niet alleen tijdens het hardlopen, alhoewel dat toch wel het lekkerste is, maar ook tijdens de tv-reclames, voor het slapen gaan, ’s nachts als ik niet kan slapen, onderweg naar het werk in de auto, of op de fiets, of gewoon lekker op de bank. Een echte aanrader!

Het lopen gaat heerlijk. Mijn lichaam voelt aan alsof het zich de inspanning herinnert en past zich snel aan. Mijn voet protesteert af-en-toe nog wel, maar de oorzaak hiervan is mij niet bekend. De behendigheid cursus met Nikky is ook weer begonnen en dat is in los, mul zand. Het hoeft dus niet aan het lopen te liggen. De conditie is rampzalig, maar komt verrassend snel weer terug. Ik heb tot nu toe de volgende trainingen gedaan:

 - 10 x 1 (1)
 - 5 x 2 (2)
 - 10 x 2 (2)
 - 5 x 3 (2)
 - 10 x 3 (2)
 - 5 x 4 (2)
 - 3 x 10 (3)
 - 1 x 15, 1 x 10 (3)

Inderdaad weer helemaal terug bij het begin! Gelukkig gaat het makkelijker als de eerste keer! De hartslag was vandaag (voor het eerst) weer een beetje normaal. Zat hij steeds bij het wandelen al op de 150, vandaag zat het weer normaal rond de 125-130. Bij het hardlopen (weer in een slakkentempo uiteraard) bleef hij netjes onder de 166. Gemiddeld over de hele training 155. Wat een beetje stress en slaapgebrek al niet kunnen doen!
Ik ga rustig aan verder en begin volgende week met een nieuw schema. Eerste doel is het kunnen lopen van een lange duurloop van 60 minuten. Tweede doel wordt het uitlopen van een officielle prestatieloop van 5 km. Daarna wil ik me gaan richten op een 5 km in 30 minuten. Hoe realistisch dit is, vraag ik me wel af. Maar dat is nog een heel eind weg. Wordt het dit jaar niets, dan heb ik alvast een doel gereed voor volgend jaar! Binnenkort ga ik wel een Nike+ sport kit aanschaffen, zodat ik wat meer zicht krijg op mijn vooruitgang. Of gebrek hieraan…

Ik wil nog wel iedereen bedanken voor alle lieve berichten en e-mailtjes die ik heb ontvangen, na het overlijden van mijn moeder. Het is een hele zware periode (geweest) en nog steeds, maar het besef dat er zoveel mensen met je meeleven en aan je denken doet een heleboel goed! Allemaal bedankt!!!

Gisteren is mijn moeder op 59-jarige leeftijd overleden. Hier op de foto samen met Nikky tijdens de vakantie in augustus.

We zullen je missen in alles wat we doen.
Je warmte en je woorden,
je humor en je blijmoedigheid,
die bij elkander hoorden,
je keek ons altijd lachend aan,
je hield zo van het leven,
je had ondanks je ziekte en pijn,
nog steeds zoveel te geven…

 

 We zullen je missen in de voorjaarszon,
in schemering en duister,
je warmte en je menselijkheid,
in praten en gefluister.
Je sterke voetstap in de tijd,
je liefde voor het leven,
je had aan dier, natuur en mens,
zo heel veel weg te geven…

 

We zullen je missen in alles wat we voelen,
je positieve denken,
je eenvoud en waarachtigheid,
in onbaatzuchtig schenken,
je was en bleef een optimist,
tot aan je laatste dagen,
en wij blijven achter met zoveel
verwarrend grote vragen…

 

We denken vandaag in liefde aan jou,
je inzet en je woorden,
je lach, je stem, je tederheid,
die bij elkander hoorden,
je gaf onze levens glans en kleur,
om wat je had te geven,
Nu moeten wij leren leven zonder jou
te houden van dit leven…

Geeralda & Wim
Ilona & Freek