Zachtlopertje…

Ik ben weer in dezelfde valkuil getrapt als anders. Iedere keer dat ik weer opnieuw begin met hardlopen, trap ik er weer in. De klassieke beginnersfout! Tot gisteren, of eigenlijk vandaag.

Het is negen uur als ik op donderdagmorgen de tent uitstap in mijn hardloopkleding en samen met Gonzo op pad ga. Ik heb een mooi pad ontdekt lang het meer “Lago di Ledro” met lekker veel schaduw en niet al te veel heuvels. Omdat ik verwacht dat de temperatuur wel te doen is, gaat Gonzo dit keer ook mee. Ik wil proberen vandaag 3 x 10 (3) te gaan lopen. Na het late succes van de training van afgelopen dinsdag moet dat toch kunnen, denk ik.

Aangezien er in het begin van de route een paar gemene heuvels liggen begin ik op een rustig tempo. Bij de heuvels hou ik dezelfde pasfrequentie aan, maar met een kortere paslengte. Ik heb gemerkt dat ik de heuvels dan kan nemen zonder dat mijn hartslag al teveel stijgt. Ook nu blijft mijn hartslag netjes rond de 170 en dat is toch een aardige verbetering t.o.v. een hartslag rond de 180. Als ik de meeste heuvels heb gehad blijft mijn hartslag regelmatig en schiet niet meer omhoog. Ineens dringt het tot me door dat ik nu in mijn eigen vertrouwde slakkengangtempotje loop. Wat een sukkeltje ben ik toch ook! Ik heb dus, zoals gewoonlijk, veel te snel gelopen. Nu ik me hier weer van bewust ben, gaat het lopen een stuk beter. En prettiger, en lekkerder. Ik geniet van de omgeving en de frisse lucht hier langs de waterkant. In het water zwemmen eenden en hagedissen zonnen in de zon op de rotsen. Er is genoeg te zien dus!

Gonzo vindt het allemaal iets minder. Normaal gesproken rent hij voor me uit met zijn staart omhoog, om hier en daar even te snuffelen en me dan weer snel in te halen. Vandaag niet. Hij blijft vlak naast me lopen en stopt regelmatig om te snuffelen en wil vervolgens niet doorlopen. ook voor iedere hond die we tegenkomen gaat hij plat op de grond liggen. Echt opschieten doe ik dus ook niet. Met iedere minuut die verstijkt zie ik hem meer gaan hijgen. De temperatuur is toch te warm voor hem. Na de tweede wandelpauze begin ik weer met lopen, Gonzo kijkt me een keer aan en gaat vervolgens op zijn kont zitten. Hij wil echt niet meer! Dat kan ik mijn mannetje niet aandoen! Ik besluit hem naar de tent terug te brengen en uiteindelijk zelfs om vandaag niet verder te lopen. In plaats daarvan besluit ik om op vrijdag, dezelfde ronde nogmaals te lopen.

Vandaag heb ik Gonzo bij de tent gelaten en ga weer rond dezelfde tijd op pad. Nu ik me weer bewust ben van het juiste tempo is het weer genieten!

28-08: 2 x 10 (3) | 2,75 km | kcal. 310 | Max. Hr: 185 | Av. Hr: 169
29-08: 2 x 10 (3) | 2,62 km | kcal. 274 | Max. Hr: 183 | Av. Hr: 170

En weer een kleine onderbreking in het hardlopen. Allereerst door het weekendje Denemarken en ook door protesterende enkelbanden. Het weekendje Denemarken was erg leuk en de pups van Nicky hebben het goed gedaan. Herrie (Hercules the Fifth Element) werd tweede in zijn klasse en Barry (Halle Bary the Fifth Element) werd vierde. Hun vader (Aragorn the Fifth Element) deed het nog beter, die won zijn klasse. Guinevere the Fifth Element, die we ook bij ons hadden, werd eerste in haar klasse en won een punt voor het deense kampioenschap. Ze werd net tweede bij het kiezen van de beste teef van de dag. Dat was erg jammer en niet helemaal verdiend. Maar toch al een hele prestatie voor een teefje van nog geen twee jaar! Al met al een leuk maar vermoeiend weekend.

Aangezien er op maandag weer gewoon gewerkt moest worden, was er ook geen tijd om uit te rusten. Omdat de enkel nog wat onstabiel aanvoelt, geef ik mezelf een paar extra rustdagen. Want vanaf donderdag staat er iets heel anders op het programma, namelijk vakantie! We zijn op een lief, klein, gezellig campinkje beland in Italie aan het Lago di Ledro. We hebben zelfs een klein stukje privestrand net achter ons tent. Ideaal voor de boxies, die uiteraard ook nu weer mee zijn!

Ook de eerste paar dagen op de camping kan ik niet genoeg moed verzamelen om te gaan hardlopen. Het blijft bij lekker wandelen met de honden en af en toe een duik in het meer. Gisteren heb ik pas voor het eerst weer gelopen. Zonder schema of doel, gewoon lopen en zien waar het schip strand. Ik begin met lopen langs een mooi kanaaltje met een mooi graspad ernaast. Het loopt gedeeltelijk in de schaduw en daar is het nog lekker koel. In de zon begint het al weer aardig op te warmen. En dat om 9 uur ‘s morgens. Mijn graspad gaat over in weiland en ik moet over een hekje klimmen om weer op de goede weg uit te komen. Ik had ook eerder het kanaal over kunnen steken bij een normaal bruggetje, maar daar had ik nog geen zin in. En zo kan het ook. Na zeven minuten en een hartslag van 182, neem ik even een wandelpauze van drie minuten. Pffff, dat valt niet mee. Het lopen gaat ontzettend zwaar en dat terwijl mijn route nog redelijk vlak is. Ook aan de temperatuur kan het nog niet liggen! Poging twee leverd maar liefs vijf minuten hardlopen op. Het gaat bijna nog moeizamer als de eerste zeven. Genieten is er echt niet bij. Ik begin er zelf over te denken om al weer terug te keren. Na een wandelpauze van drie minuten geef ik mezelf een schop onder mijn kont en besluit om toch verder te gaan. Hier moet ik even overheen. Als ik over een paar weken weer wil kunnen geniet van minimaal een half uur achter elkaar hardlopen, moet ik nu doorzetten. Anders kan ik beter stoppen!

Ik gooi mijn tempo omlaag en probeer me bewust te focussen op de omgeving. Dat is eigenlijk niet zo moeilijk. Het kanaal is vervangen door weilanden met kleine boerderijtjes en leuke pensionnetjes, met de bergen op de achtergrond. Er is vanalles te zien. Oude mannetjes die aan het maaien zijn, de was wordt opgehangen en auto’s worden gewassen. Het weggetje waarop ik loop is alleen toegankelijk voor trekkers, fietsers en voetgangers. Heel langzamerhand wordt het steeds drukker. Het lopen gaat nu beter. Ik heb mijn tempo gevonden en mijn hartslag blijft stabiel hangen rond de 180. Nog steeds erg hoog, maar die zal binnenkort wel weer gaan zakken. Als ik richting de grote weg loop besluit ik om te draaien en weer richting de camping terug te gaan. Ik kijk op mijn hartslagmeter en zie dat ik nu al weer acht minuten loop. Ik besluit nog twee minuten door te lopen voor mijn laatste wandelpauze. Zo ken ik mezelf weer. Na nog eens negen minuten rustig hardlopen, in mijn eigen tempo, kom ik weer op de camping aan. Uiteindelijk toch weer kunnen genieten en met een voldaan gevoel terug!

Volgens de polar heb ik 4,72 kilometer gelopen en volgens mijn Nike+ 5,35. Grrr, ik blijf met verschillen zitten. Na de vakantie nog maar eens controleren en wellicht opnieuw calibreren! De Nike+ blijf ik gebruiken omdat ik toch de iPod gebruik voor de muziek (een oor!) en uiteraard vanwege de leuke challenges.

1 x (7, 5, 10, 9)(3) | 4,72 km | 510 kcal | Max. Hr: 189 | Av. Hr: 174

Eind juli heb ik een schema voor mezelf gemaakt voor de hele maand augustus. Deze bevat drie keer in de week roeien, twee keer in de week hardlopen en twee dagen rust. In september komt daar nog een avond T’ai Chi Quang bij. Ook wil ik in september weer bij de Run2Day Runners gaan trainen. Eigenlijk wou ik 4 dagen in de week gaan roeien maar dat is misschien wat overdreven, dus ik probeer het voorlopig even op deze manier. Als het goed gaat kan ik altijd nog uitbreiden!

Ik heb wel met mezelf afgesproken dat het een flexibel schema moet zijn. Nu met rustdagen op zaterdag en woensdag. Hardlopen op dinsdag en vrijdag. En op de overige dagen roeien. Voor september maak ik weer een nieuw schema. Deze week heb ik mijn schema al aardig in de war gegooid. Aanstaand weekend ga ik naar Denemarken voor de Clubmatch van de Deense Boxerclub. Niet met een van mijn eigen honden, maar wel met twee van de pups van Nicky uit haar laatste nestje (18 april 2008) Het wordt hun eerste show. Ik ben dan ook heel erg benieuwd hoe ze het gaan doen. Hardlopen zit er dit weekend dus niet in. Afgelopen dinsdag voelde ik me niet helemaal lekker en ben gaan roeien, in plaats van hardlopen. 3 keer 20 minuten. Toch weer 9115 m geroeid en de nodige calorien verbrand. Gisteren ben ik wel gaan lopen.  

Op woensdag gaan Nicky & Gonzo altijd mee met de uitlaatservice. Ze lopen dan met een klein groepje honden een uur op de hei of in het bos. Meestal zijn ze dan ‘s avonds behoorlijk uitgeteld. Normaal gesproken zou ik Gonzo (die tegenwoordig altijd mee gaat hardlopen) niet mee nemen. Maar als ik thuis kom, straalt de energie er nog af. Hij probeert Wim over te halen om te spelen, loopt Nicky al grommend uit te dagen en rent de woonkamer door met een van zijn speeltjes in de bek. Meneer heeft dus energie genoeg. Hij gaat dus gezellig mee!

Voor de verandering werkt het weer een keer mee. De zon schijnt en zelfs de temperatuur is aangenaam. Van dit soort weer kan ik nou echt genieten, en het mag van mij de hele zomer zo blijven! Ik kom deze keer in ieder geval niet doorweekt thuis. Ik ga vandaag voor de 2 x 10 (3) en begin weer met een gedeelte wandelen. Aangezien het eerste gedeelte loslopgebied is, hoeft Gonzo nog niet aan de lange lijn. Bij een bankje maak ik mijn gewrichten even los beginnend bij mijn enkels, daarna mijn knieen, dan mijn heupen en als laatste de schouders. Als alles een beetjes soepel is begin ik met lopen, over het fietspad richting de hei. Het lopen gaat lekker, mijn hartslag schiet ook niet zo snel omhoog als de laatse keer. Niet dat ik er heel erg op let. Ik moest er even aan worden herinnerd, dat het niet alleen om snelheid en conditie gaat, maar vooral om het plezier in het hardlopen zelf. En dat is gelukt! 

In de eerste 10 minuten leg ik een afstand af van 1260 meter. Helemaal niet verkeerd! Belangrijker is dat ik weer geniet. De zon schijnt en ik loop grotendeels in de schaduw van de bomen. Gonzo loopt nog steeds los en blijft netjes in de buurt. Ook de tweede tien minuten gaan lekker. De snelheid is iets minder maar nog steeds behoorlijk. Na een paar wandelminuten besluit ik om nog even door te lopen. Vijf extra minuten plak ik eraan. Daarna is de koek wel op. En niet alleen bij mij, ook Gonzo is rustig geworden. Tenminste dat dacht ik, want als hij een mooie stok tegen komt op het fietspad, duikt hij er met een grote sprong bovenop om er triomfantelijk mee vandoor te gaan.  Al met al weer een heerlijk loopje.

Voor morgen stond er nog een loopje op het schema, maar dat gaat waarschiijnlijk niet lukken. Toen ik vanmorgen mijn bed uitstapte bleek er een mooi rond ei net onder mijn enkel te zitten. Ik heb me waarschijnlijk gisteravond of vannach verstapt. Niet dat ik me dat kan herinneren, maar dat zal niet de eerste keer zijn. In mijn volleybalperiode (Crash Smash Dummies, samen met Eugene) heb ik mijn enkelbanden verschillende keren verrekt. Hopelijk kan ik nog wel roeien. Dan krijg ik tenminste nog een beetje beweging.

2 x 10, 1 x 5 (3) | 3,73 km | 346 kcal | Gem.Hf: 165 | Max.Hf: 181

Zo heb ik me het grootste gedeelte van de afgelopen week gevoeld. Hardlopen of roeien zat er dus niet in. Afgelopen vrijdag (30 min) en zaterdag (50 min) voor het eerst weer geroeid. Vandaag gelukkig weer gelopen.

Voor vandaag staat er 3 x 7 (3) op de planning. En ik heb er zin in. Buiten regent het zachtjes als ik me aankleedt. Tegen de tijd dat ik Gonzo in de auto probeer te krijgen, regent het pijpenstelen. De regen komt met bakken de lucht uit. Ik ben al doorweekt voordat ik in de auto zit, omdat Gonzo zonodig eerst uitgebreidt een boom wil besnuffelen. Heel even twijfel ik of ik mijn jasje nog zal pakken binnen. Maar aangezien ik toch al nat ben…

Als ik in het bos kom is de regen al iets minder. Ik begin met ongeveer vijf minuten wandelen om een klein beetje op te warmen. Daarna zet ik mijn polar en iPod aan en begin met de eerste zeven minuten. Mijn hartslag schiet gelijk weer omhoog, maar het hardlopen gaat best lekker. De eerste zeven minuten zijn zo om. Ook de tweede en derde zeven minuten gaan lekker, ondanks de regen die nog steeds vrolijk blijft vallen. Gonzo geniet weer vollop. Door de regen liggen er overal grote plassen en hij vindt het heerlijk om daar doorheen te rennen. Door de riem van vijf meter zit niet alleen hij, maar ook ik onder de modder. Straks een lekkere warme douche. Als ik bijna bij de auto ben, merk ik dat ik ben vergeten om de Nike+ uit te zetten. Deze geeft dus weer een ander kilometeraantal aan als mijn Polar…

Mijn conditie is nog steeds belabberd. Mijn maximale hartslag was vandaag zelfs 189. En dat op een sukkeldrafje. Zelfs de zeven minuten per kilometer haal ik niet. Daar moet nog heel wat aan gebeuren dus!

3 x 7 (3) | 3,45 km | 332 kcal | Gem.Hf: 167 | Max.Hf: 189!!!

Op de blogs van Eugene en Ronald kwam ik deze nieuwe Nike+ challenge tegen, die binnenkort gaat starten. Want ook het bloggen ga ik nu weer oppakken! Om mezelf nog wat extra te motiveren heb ik me direct aangemeld.  

Voor Gelderland uiteraard!  :grin:

Het heeft even geduurd, maar ik ben er weer. Tijdens onze vakantie in Zweden (begin juli) ben ik heel voorzichtig weer begonnen met hardlopen. En dat ging echt dramatisch. Mijn conditie was echt heel erg droevig. De motivatie was, dan ook erg ver te zoeken.

Dat wil niet zeggen dat ik de laatste tijd helemaal niets heb gedaan! Wel bijna, maar toch… In maart ben ik begonnen met een beginnerscursus Tai Chi. Iets wat ik al heel lang wilde doen. Nu liggen de lessen stil vanwege de vakantie, maar in september ga ik beginnen met de gevorderdencursus. Daar kijk ik nu alweer naar uit…

Ook heb ik mezelf een nieuw speeltje cadeau gedaan. Een Concept2 roeimachine. Roeien heb ik altijd heerlijk gevonden en het leek me een leuke aanvulling op het hardlopen. Alleen doordat het hardlopen nog niet echt lekker ging, werd het roeien in plaats van hardlopen. Door het roeien is mijn conditie wel weer iets verbeterd. Afgelopen week heb ik dan ook weer twee keer hardgelopen. En eindelijk gaat het weer lekker.

Als zondagmiddag de zon weg begint te trekken en de regen zorgt voor een beetje verkoeling, krijg ik zin om op pad te gaan. Samen met Gonzo ga ik een poging doen om 4 x 5 minuten hard te lopen. Ik ga deze keer niet naar het bos maar probeer iets nieuws. Lopend vertrek ik richting sportpark de peppelensteeg. Aangekomen bij het tenniscomplex Tesqua begin ik met lopen. Het is druk langs de horstersteeg en de langekampseweg en ik moet Gonzo kort bij me houden. Ik kan merken dat hij dat niet gewend is. Gelukkig komen we al snel bij het rustiger gedeelte, waar geen verkeer meer kan komen. Hier geef ik hem weer alle ruimte. De eerste twee vijf minuten zijn snel om en het lopen gaat lekker. Mijn hartslag is wel hoog, maar daar let ik niet op. Dat zie ik wel als ik weer thuis ben! Inmiddels loop ik langs een verhard fietspad met daarnaast een zandweg. Ik kan dus kiezen voor verhard of niet. Ideaal!

Bij de waterzuiveringsinstallatie loopt een leuk paadje naar rechts. Ik heb geen idee waar hij uit komt, maar het ziet er mooi uit. Ik loop nu midden in de natuur en geniet van het uitzicht. Ik zie alleen maar gras, bomen en een klein slootje. Het kost wat moeite om Gonzo uit de sloot te houden, maar verder gaat het super. Al snel heb ik ook de vierde keer 5 minuten volbracht. Ik sla af naar links en begin aan de terugweg. Het roeien heeft me duidelijk goed gedaan, want ik heb nog genoeg energie over. Ik besluit dan ook om er nog eens vijf minuten bij aan te plakken. Vlak voor Tennishal Tesqua is deze voorbij en wandel ik terug naar huis. Als ik op mijn hartslagmeter kijk zie ik dat mijn maximale hartslag 188 is geweest en gemiddeld 170. Dat is toch wel erg hoog. Zo heeft het in ieder geval niet aangevoeld. In 33 minuten heb ik 3,7 kilometer afgelegd, waarvan 8 minuten zijn gewandeld. Het begin is er weer (alweer)…

5 x 5 (2) | 3,77 km | 391 kcal | Gem.Hf: 170 | Max.Hf: 188!!!