Zachtlopertje…

Als ik eind dinsdagmiddag met een warme kop thee op de bank zit, moet ik er eigenlijk niet aan denken. Er uit te gaan om een rondje door het bos te gaan hardlopen, samen met mijn twee monsters. Ik heb het namelijk koud. Net nog even weg geweest met de motor om een knipperlicht te laten vervangen. En toen werd toch wel pijnlijk duidelijk dat de zomer voorbij is. Mijn benen zijn door en door koud. Ondanks mijn motorbroek. Nog een paar weken en dan gaat de M800 dan ook in de winterstalling. Tuurlijk wordt ik warm als ik eenmaal loop, maar tot die tijd. Ik had al verteld dat ik een koukleum ben toch?… 

Als ik genoeg moed heb verzameld, en een beetje warm ben geworden van de thee, ga ik toch maar op weg. In het bos doe ik snel een warming-up en begin met lopen. Het regent niet meer, maar het is wel waterkoud. Tocht is het maar 2,5 graad minder dan afgelopen vrijdag. Nicky & Gonzo maakt het niet uit, die hebben er zin in. De meest gekke bokkensprongen worden uitgevoerd en ze rennen al grommend speels om elkaar heen.

Vandaag ga ik weer voor de 3 x 10 (3). Afgelopen vrijdag ging het onverwacht lekker en ik ben benieuwd hoe het vandaag gaat. Dit weekend ontzettend overdadig gegeten met veel allergieopwekkende, maar oh zo verrukkelijke onderdelen(chocolade). Maar ik zal het wel zien. Ik begin wel met ongeveer dezelfde ronde. Meestal parkeer ik de auto aan de andere kant van het bos, maar daar is het een stuk minder vlak als aan deze kant. Het eerste gedeelte moet je dan altijd eerst fors omhoog. En daar heb ik nog even geen zin in. Misschien over een paar weken weer…

De eerste tien minuten gaan weer makkelijk. De hartslag blijft mooi laag. Dat is in tijden niet zo geweest! Mooi! Want dat betekend vooruitgang. Het bos is uitgestorven, tot nu toe nog niemand gezien. Hoe minder het weer wordt, hoe rustiger in het bos. Heerlijk! Zo heb ik het bos (bijna) voor mij alleen en kan ik tenminste ongehinderd doorlopen. Tenminste als Nicky & Gonzo ook een beetje meewerken. Nicky is echt mijn moppie, waar ik ga, gaat Nicky ook. In het bos is ze dan ook nooit ver weg. Maar zo heel af-en-toe, ruikt ze iets heel lekkers en dan moet ze dat even onderzoeken. Als ik met mijn tweede tien minuten bezig ben is ze ineens weg. Alleen Gonzo loopt voor me uit. Ik fluit een keer, maar hoor of zie geen Nicky, dan maar even wachten en nog een keer roepen. Eindelijk komt ze er weer aan. Met een rotgang komt ze aangestoven. Het is net een renpaardje, zo hard gaat het. Na een snelle knuffel gaan we weer verder. Het lopen begint langzaamerhand weer wat zwaarder te worden, maar over het algemeen gaat het nog best lekker. Na een leuke lus neem ik hetzelfde pad weer terug. Over een brede laan met hele hoge bomen. Altijd een mooi stukje om te lopen, dus vandaag neem ik hem heen en terug. Ondertussen begint het al een beetje te schemeren. Nog even en het is alweer donker rond deze tijd.

Ook de laatste tien minuten gaan lekker. Ik hou m’n inmiddels vertrouwde slakkengang aan en mijn hartslag loopt niet zo hoog op als anders. Hij blijft nu zelfs ruim onder de 180. Gaat weer de goede kant op…

28-10-2008 | 3 x 10 (3) | 3,93 km | kcal. 390 | Max. Hr: 175 | Av. Hr: 161

… doe ik sinds maart van dit jaar een les in Tai Chi. Iets wat me altijd al erg leuk en lekker heeft geleken, maar wat nooit dichtbij mogelijk was. Vanaf begin dit jaar wel, dus direct geinformeerd naar een proefles. De proefles was erg leuk en ik had me in maanden niet zo ontspannen gevoeld, dus gelijk maar ingeschreven voor de rest van de cursus. De beginnerscursus heb ik (samen met mijn zusje) goed doorlopen en in September zijn we gestart met de gevorderdencursus.

Tai Chi wordt gegeven in verschillende stijlen. Wij doen de Tai Chi Qigong stijl. Tai Chi gaat maar om een ding, en dat is balans. Balans in lichaam en geest, links en rechts, spierkracht en flexibiliteit, enz. Het symbool wat vaak gebruikt wordt voor de tai chi is dan ook het yin-yangsymbool. Wat volledig in balans is. De balans wordt verkregen door het doen van langzame, geconcentreerd uitgevoerde, vloeiende bewegingen. waarbij de nadruk ligt op het ontspannen van lichaam en geest. Door dit te doen op de snelheid van de ademhaling, wordt de stroming van de chi (levensenergie) optimaal. Het regelmatig uitvoeren van de vormen (een aaneengesloten serie van bewegingen) zou diverse gezondheidsvoordelen opleveren bij chronische klachten als overspanning, rug- en nekklachten, RSI, slaapstoornissen, reuma en artrose, maag- en darmklachten, astma- en andere longklachten. Daarnaast stimuleert het een lang en gezond leven.

De verschillende vormen, die soms wel 20 minuten kunnen duren, bezitten de meest wonderbaarlijke en fantastische namen. Toch ligt de oorsprong van de Tai Chi in de zelfverdedigingskunst. De bewegingen zijn hier ook meestal naar terug te leiden. De eerste vorm die wij geleerd hebben (een eenvoudige) is “grijp de staart van de mus”. Op dit moment zijn we bezig om de “…” aan te leren. Na enige oefening zou je de chi zelfs leren voelen. Zover ben ik nog niet, maar ik wordt er wel heel ontspannen van en leer dit steeds meer door te trekken in het dagelijkse leven. Voor mij dus een leuke en afwisselde iets om toch (enigszins) sportief bezig te zijn…

Het is alweer enige tijd geleden, maar vandaag heb ik weer gelopen. En het was heerlijk! Omdat ik er vantevoren niet veel van verwacht, neem ik allebei de honden mee. Nicky is inmiddels helemaal hersteld van de keizersnee en weer mooi op conditie, dus die mag ook mee. Als ik in de auto stap geeft de temperatuurmeter 9,5 graden aan en het regent. Geen pijpenstelen, maar ik ga wel natworden. Gelukkig heb ik mijn nikepetje meegenomen. Heel even twijfel ik of ik niet beter mijn lange broek aan had kunnen doen. Zeker als ik een hardloper tegenkom op de parkeerplaats. Hij is wel gekleed in lange broek. De man ben ik al vaker tegengekomen in het bos. Hij kijkt vooral erg angstig naar Nicky & Gonzo en loopt met een grote boog om ze heen. En waarschijnlijk niet zonder reden! Hardlopers en honden gaan niet altijd goed samen, maar deze man lijkt ook nog gehandicapt waardoor hij nogal vreemd beweegt. Mijn honden kijken niet naar hem om. Ze zijn wel wat gewend!

Na een paar honderd meter wandelen eerst even de spieren losmaken bij een bankje. Dan begin ik met lopen. Ik heb geen schema of planning in mij hoofd. Gewoon lekker lopen, genieten en zien waar ik uitkom. Wel heb ik vooraf een route bedacht. Een leuk rondje zonder veel heuvels, met alleen af en toe een stukje mul zand. Die ronde loop ik eerst een keer en als dat goed gaat misschien nog een keer. Het lopen gaat super. De eerste acht minuten zijn zonder moeite om. Ik besluit om door te lopen tot de tien minuten. Daarna een paar minuten wandelen, de honden knuffelen en op naar de volgende ronde. Aangezien het zo lekker gaat, probeer ik nog twee keer 10 minuten te lopen. De tweede en derde ronde gaan moeizamer als de eerste, maar je hoort mij niet klagen! Het gaat super! Ik voel me de koning te rijk, dit had ik absoluut niet verwacht. Vandaag heb ik hetzelfde gelopen als vijf weken terug. En toen ging het eigenlijk veel moeizamer! In die tijd heb ik alleen de laatste twee weken weer regelmatig geroeid en aan Tai Chi gedaan. Blijkbaar heb ik toch een soort basisconditie opgebouwd. Het voelt heerlijk!

Misschien dat ook de omgeving een rol speeld hoor. Het regent wel, maar zachtjes. Door de regen lijken alle kleuren nog intenser dan anders. En de kleuren zijn nu op zijn mooist. De elvenbankjes kleuren mooi roodbruin, rode, witte en gele paddestoelen duiken overal op en de grond is bezaait met bruine bladeren. In de bomen hangen nog vele geel en rood gekleurde bladeren wat een prachtig geheel opleverd. Hier kan ik echt van genieten…

24-10-2008 | 3 x 10 (4) | 4,22 km | kcal. 4370 | Max. Hr: 184 | Av. Hr: 169

Het lopen van een officiëlle 5 km zou toch niet zo moeilijk moeten zijn, zou je denken. Het internet staat vol van de weblogs van mensen die (bijna) probleemloos marathon na marathon lopen en meedoen met de meest fantastiche races. Heerlijk om te lezen en uiteraard geniet ik hier met volle teugen van. Anders zou dit log al lang verdwenen zijn… Maar toch zou het fijn zijn als ik zelf ook eens lekker kon doorlopen. En uiteindelijk die officiëlle 5 km uitlopen. Op de een of andere manier komt er steeds iets tussen, waardoor ik niet kan lopen. Blijkbaar is het voor mij toch niet zo eenvoudig! Afgelopen zondag stond nummer 3 ingepland. Om ergens naartoe te kunnen werken, had ik me ingeschreven voor de 5km van de Hoge Veluwe Loop. Net zoals vorig jaar! En net zoals vorig jaar heb ik me voor niets ingeschreven. Ik dacht dat drie keer scheepsrecht zou zijn, maar helaas. Ook deze keer is het niet gelukt. Dit was wel de laatste keer dat ik vooraf heb ingeschreven!

Inmiddels heb ik alweer 3,5 week helemaal niet gelopen. Na een erg leuk, maar druk weekend in Duitsland (Duitse Jahressieger voor Boxers) zat mijn rug helemaal vast. Na een paar dagen rust uiteindelijk mijn chiropractor maar gebeld. Na een hele fijne behandeling zat alles weliswaar weer op zijn plaats, maar duurde het nog minimaal 1,5 week voordat ik zelfs maar aan hardlopen wou denken. Daarna werd ik geveld door een vervelende urineweginfectie. Hopelijk kan ik volgende week het hardlopen en roeien weer oppakken. Mijn doelstellingen voor 2008 ga ik waarschijnlijk niet meer halen, Maar het jaar is nog niet voorbij! Ik kan de laatste drie maanden nog heel veel kilometers lopen…

Uiteindelijk zal ik die 5km lopen! Misschien niet dit jaar, maar dan toch echt in 2009…