Zachtlopertje…

Op dinsdagmiddag ben ik altijd vrij en ga ik aan het eind van de middag hardlopen. Maar vandaag was mijn middag behoorlijk ingepland. Ik moest om twee uur bij de dierenarts zijn met Nicky & Gonzo voor de jaarlijkse controle en de inentingen. Daarna eerst nieuwe schoenen halen bij de Runnersworld in Ede.

Als je de Chi-Runningtechniek goed onder de knie hebt, zou je met een lichtere schoen kunnen lopen. Omdat ik nog te onzeker ben over mijn Chi-Runningtechniek en omdat ik met mijn knieen toch een goede demping wil blijven geven, doe ik dat dus (nog) niet! Ook deze keer heb ik gekozen voor de Saucony ProGrid Ride 2. Dus dezelfde schoen als mijn huidige. Deze schoen bevalt super en de ChiRunning wordt alleen maar beter. Op de videobeelden is goed te zien dat ik netjes op mijn middenvoet land en de voet correct afwikkel. Een van de schoenen die veel wordt gedragen door ChiRunners is de Mizuno Wave Rider. Deze heb ik wel even aangepast en ook op gelopen. De schoenen zaten wel lekker, maar voelde toch wel erg slapjes. Aangezien ik ook veel door het bos loop, leek me dit niet erg handig. Ook mijn testrondje op de mizuno’s zijn gefilmd. Het is direct duidelijk dat mijn afwikkeling op deze schoenen niet zo mooi is als op de saucony’s. Dat gaf uiteindelijk de doorslag! Met de mooie zwart met rose saucony’s en een extra thermoshirt (met korte mouwen) loop ik een stuk armer maar zeer tevreden de weer uit.

Als ik weer thuis ben moet ik toch nog heel even voor het werk aan de gang en dan wordt het al snel weer laat. Aangezien ik nog geen rondje bos met de honden heb gedaan, neem ik ze mee hardlopen. Nog even op mijn “oude” schoenen, want het lijkt wel winter buiten. Het waait behoorlijk en er valt een vieze koude regen. Maar met mijn Nikepet op en mijn windjack aan, blijf ik in ieder geval droog. Zodra ik het bos in loop begin ik na honderd meter wandelen direct met lopen. Want ik vind het echt koud! En dat niet alleen, ik ben al weer laat en nog even en dan wordt het alweer donker. Als ik mijn polar aan wil zetten kom ik erachter dat die nog op de tafel ligt. Dus geen hartslag of afstandgegevens vandaag. Dat is wel balen! Ik weet altijd graag wat ik “gedaan” heb. Gelukkig heb ik wel mijn mobieltje bij me met een stopwatch daarop dus ik kan in ieder geval de tijd bijhouden. In het bos is het op een vrouwtje met een zeer angstig cocker spanieltje na, helemaal uitgestorven. Als snel begint het aardig te schemeren. Ik kort mijn route in en loop weer richting de auto. Dan maar een iets korter rondje. Na 27 minuten ben ik weer bij de auto en niet voor z’n tijd. Het wordt nu echt donker. Maar ik heb in ieder geval weer gelopen. Geen idee hoe snel, of hoever, maar heerlijk gelopen. Een echte fun run…